Ένα από τα πρώτα πράγματα που μπορεί να συμβούν στην αρχή μιας σχολικής χρονιάς είναι ένας βαθμός που δεν ανταποκρίνεται στην προσπάθεια ή στις προσδοκίες του μαθητή.
Η πρώτη αντίδραση συνήθως είναι η απογοήτευση.
«Δεν τα κατάφερα.»
«Δεν είμαι καλός σε αυτό το μάθημα.»
«Μάλλον δεν μπορώ.»
Όμως ένας βαθμός, ακόμη κι αν είναι χαμηλός, δεν μπορεί να περιγράψει από μόνος του τις δυνατότητες ενός μαθητή ούτε να προβλέψει την πορεία ολόκληρης της χρονιάς.
Το σημαντικό είναι τι θα κάνουμε μετά.
---
Ο βαθμός είναι αποτέλεσμα, όχι ταυτότητα
Ένα διαγώνισμα αποτυπώνει την επίδοση ενός μαθητή σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή και σε μια συγκεκριμένη ύλη.
Δεν απαντά στο ερώτημα «πόσο καλός μαθητής είσαι».
Ένας χαμηλός βαθμός μπορεί να οφείλεται σε διαφορετικούς λόγους:
Υπήρχαν κενά στην κατανόηση της ύλης.
Ο μαθητής γνώριζε τη θεωρία αλλά δυσκολεύτηκε στην εφαρμογή της.
Έγιναν απροσεξίες.
Δεν υπήρξε σωστή διαχείριση του χρόνου.
Το διάβασμα δεν ήταν αρκετά οργανωμένο.
Υπήρχε άγχος κατά τη διάρκεια του διαγωνίσματος.
Και κάθε μία από αυτές τις περιπτώσεις χρειάζεται διαφορετική αντιμετώπιση.
---
Το σημαντικότερο μέρος αρχίζει μετά το διαγώνισμα
Η διόρθωση ενός διαγωνίσματος δεν πρέπει να περιορίζεται στο να δει ο μαθητής τον βαθμό του.
Χρειάζεται να εξετάσει τα λάθη του.
Τι δεν γνώριζα;
Τι δεν κατάλαβα;
Πού μπερδεύτηκα;
Ποιο λάθος θα μπορούσα να είχα αποφύγει;
Αυτές οι ερωτήσεις μετατρέπουν ένα διαγώνισμα από απλή αξιολόγηση σε εργαλείο μάθησης.
---
Δεν είναι όλα τα λάθη ίδια
Ένα λάθος επειδή ο μαθητής δεν γνώριζε μια έννοια είναι διαφορετικό από ένα λάθος επειδή βιάστηκε.
Ένα λάθος στη μεθοδολογία μιας άσκησης είναι διαφορετικό από μια λανθασμένη διαχείριση χρόνου.
Γι' αυτό δεν αρκεί να πούμε:
«Έκανα λάθη.»
Χρειάζεται να καταλάβουμε γιατί έγιναν.
Μόνο τότε μπορούμε να ξέρουμε τι πρέπει να αλλάξει.
---
Το λάθος μπορεί να γίνει οδηγός
Αν ένας μαθητής εντοπίσει ένα κενό και το αντιμετωπίσει έγκαιρα, έχει κάνει ήδη ένα σημαντικό βήμα.
Αν καταλάβει ότι χρειάζεται περισσότερη εξάσκηση σε έναν συγκεκριμένο τύπο ασκήσεων, μπορεί να δουλέψει στοχευμένα.
Αν διαπιστώσει ότι χάνει μονάδες από απροσεξίες, μπορεί να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο ελέγχει τις απαντήσεις του.
Έτσι, το διαγώνισμα παύει να είναι απλώς ένας αριθμός στο τετράδιο.
Γίνεται πληροφορία για το επόμενο βήμα.
---
Και αν ο βαθμός είναι πραγματικά χαμηλός;
Τότε χρειάζεται ψυχραιμία.
Δεν χρειάζεται ούτε πανικός ούτε παραίτηση.
Χρειάζεται να εντοπιστεί η δυσκολία, να οργανωθεί η προσπάθεια και να δοθεί ο απαραίτητος χρόνος για βελτίωση.
Η σχολική χρονιά αποτελεί μια διαδρομή με πολλές αξιολογήσεις, πολλές ευκαιρίες και πολλές δυνατότητες αλλαγής.
Ένα διαγώνισμα δεν κρίνει μια ολόκληρη χρονιά.
Αυτό που μπορεί να επηρεάσει σημαντικά τη χρονιά είναι το αν ο μαθητής θα αξιοποιήσει όσα έμαθε από αυτό.
---
Στο Φροντιστήριο Π 3,14
Η αξιολόγηση δεν έχει αξία μόνο όταν συνοδεύεται από έναν βαθμό.
Έχει μεγαλύτερη αξία όταν βοηθά τον μαθητή να καταλάβει πού βρίσκεται, τι χρειάζεται να βελτιώσει και ποιο είναι το επόμενο βήμα.
Γιατί στόχος δεν είναι απλώς να γράψει καλά σε ένα διαγώνισμα.
Είναι να αποκτήσει σταδιακά τις γνώσεις, τις δεξιότητες και την αυτοπεποίθηση που χρειάζεται για να προχωρήσει.
**Ο βαθμός είναι ένα αποτέλεσμα.
Η πρόοδος είναι η συνέχεια.**
Και πολλές φορές, η πραγματική πρόοδος ξεκινά ακριβώς από εκεί που πιστεύαμε ότι αποτύχαμε.
